Τετάρτη 22 Ιουνίου 2016

Το μυστικό της αρχιτεκτονικής τεχνολογίας του Παρθενώνα

Το μυστικό αποκαλύπτεται μετά από μελέτες που δείχνουν ότι, παρά το γεγονός πως ο ναός του Παρθενώνα στην Ακρόπολη δεν έχει καν θεμέλια, έχει τριπλή αντισεισμική θωράκιση.
Σύμφωνα με την πολιτικό μηχανικό Νίκη Τιμοθέου, μελέτες της αρχιτεκτονικής και δομικής του φόρμας κατέδειξαν πως οι Αρχαίοι είχαν από τότε ανακαλύψει αυτό που σήμερα ονομάζουμε «σεισμική μόνωση».
Ο ναός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά.
Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος.

Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας.

Το δεύτερο παρατηρείται στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος, και που στο κέντρο τους εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι, γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι (το μολύβι έχει την ιδιότητα να προστατεύει τον σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική).
Και το τρίτο εντοπίζεται στις κολώνες του κτίσματος, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες, τέλεια εφαρμοσμένες η μία πάνω στην άλλη.
Το αποτέλεσμα αυτής της τριπλής μονωτικής φόρμουλας, όπως σημείωσε η κυρία Τιμοθέου, ήταν τα επιφανειακά σεισμικά κύματα να κινούν το ένα στρώμα των μαρμάρινων πλακών, επάνω στο άλλο, την ίδια ώρα που οι σύνδεσμοι εκτόνωναν την κινητική ενέργεια που ανέπτυσσε ο εγκέλαδος!
Οι κολώνες, τέλος, ήταν τοποθετημένες επέτρεπαν στο όλο οικοδόμημα να ταλαντώνεται, αλλά να μην καταρρέει.

Πηγή

Νέα τα δεδομένα για τη Πυραμίδα της Γκίζας

Είναι ένα από τα πολυτιμότερα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς. Το μοναδικό από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας που σώζεται στις μέρες μας, αλλά και το παλαιότερο απ' όλα.

Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας αποτελεί ένα... θαύμα βγαλμένο από την μεγαλοπρέπεια της ανθρώπινης ευφυίας. Καθρεφτίζει τον μοναδικό πολιτισμό των αρχαίων Αιγυπτίων. Φτιαγμένη πριν από 4.500 χρόνια, με ύψος που ξεπερνάει τα 146 μέτρα και τετράγωνη βάση ύψιστης ακρίβειας, η πυραμίδα αποτέλεσε πηγή έμπνευσης διαφόρων... τρελών σεναρίων.

Πώς κατάφεραν οι άνθρωποι να χτίσουν το θεόρατο κτίριο που συνολικά ζυγίζει 6 εκατομμύρια τόνους; Η απάντηση δεν έχει δοθεί και πιθανότατα να μην δοθεί ποτέ. Γεγονός που αφήνει περιθώρια για πάσης φύσεως θεωρίες συνωμοσίας. Ακόμα και οι... εξωγήινοι έχουν ακουστεί ως πιθανή εξήγηση, πίσω από την αψεγάδιαστη αρτιότητα της τετραγωνικής βάσης.

Μια ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον μηχανικό Glen Dash, σε συνεργασία με τον αιγυπτιολόγο Mark Lehner, προσπάθησε να επιβεβαιώσει τις «τέλειες» διαστάσεις της Μεγάλης Πυραμίδας, ανακαλύπτοντας ένα ανατρεπτικό στοιχείο για αυτήν.

Οι δύο πλευρές της πυραμίδας δεν είναι ίσες! Φυσικά, η μεταξύ τους διαφορά δεν είναι παρά λίγα μόλις εκατοστά. Για την ακρίβεια, η ανατολική πλευρά εκτιμήθηκε μεταξύ 230,295 - 230,373 μέτρων, ενώ η δυτική πλευρά ήταν περίπου 230,378 - 230,436 μέτρα. Η δυτική πλευρά μπορεί να είναι ακόμα και 14 εκατοστά μεγαλύτερη από την ανατολική. Μέγεθος που είναι εξαιρετικά μικρό, αν αναλογιστούμε τις συνολικές διαστάσεις, αλλά και την εποχή που οικοδομήθηκε το κτίριο. Είναι απορίας άξιο, αν σήμερα θα είχαμε καλύτερα ή χειρότερα αποτελέσματα.

Γιατί όμως οι επιστήμονες εκτίμησαν τα μήκη, αντί να χρησιμοποιήσουν την εξελιγμένη τεχνολογία που διαθέτουν για να τα μετρήσουν με μέγιστη ακρίβεια; Η μέτρηση των πλευρών δεν είναι απλή υπόθεση, αφού με την πάροδο των χρόνων το εξωτερικό της έχει μεταβληθεί.


Όταν χτίστηκε, η πυραμίδα ήταν επενδεδυμένη με ένα εξωτερικό περίβλημα ασβεστόλιθου. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, το εξωτερικό περίβλημα «γδύθηκε» για χρήση σε άλλα κτιριακά έργα και άφησε την πυραμίδα όπως τη βλέπουμε τώρα. Κάπως έτσι, η πυραμίδα άρχισε να γίνεται ανομοιόμορφη, κρύβοντας τις ελάχιστες ατέλειες της πίσω από την φθορά του χρόνου. Οι επιστήμονες κατάφεραν να βρουν 84 σημεία από τα αρχικά όρια της πυραμίδας, σχηματίζοντας με αυτόν τον τρόπο την εκτίμηση τους.

Τα 14 εκατοστά όμως, σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανά να απομυθοποιήσουν το αριστούργημα του αιγυπτιακού πολιτισμού. Αντιθέτως, αυτό που κάνουν με απόλυτη επιτυχία είναι να  υπερτονίσουν την άθλο των Αιγυπτίων. Να δείξουν πως η πυραμίδα δεν είναι κάτι «τέλειο», κάτι «θεϊκό», κάτι... ασύλληπτο από τον ανθρώπινο νου ή ακατόρθωτο για τα ανθρώπινα χέρια. Είναι απλώς ένα υπερβολικά «καλό» κτίριο, που σαν κάθε τι άλλο περιέχει την ελάχιστη ατέλεια. Το τρανότερο παράδειγμα της άνθισης του ανθρώπινου πολιτισμού.


Πηγή






Τρίτη 21 Ιουνίου 2016

Φτερά των Ινδιάνων είναι μέρος Αρχαίας Ελληνικής Ενδυμασίας;

Η υποψία πάντα γύριζε στο μυαλό μας, αλλά φαίνεται πως τώρα, μάλλον, έχουμε και την επιβεβαίωση… Εξάλλου, υπάρχουν πολλές αποδείξεις ότι Έλληνες πήγαν στην αμερικανική ήπειρο, όχι απλά πριν τον Κολόμβο, αλλά και προ Χριστού και πιθανότατα προ του 10.000 και πολύ πίσω. Τότε που οι υπήρχε μία Παγκόσμια Αρχαία Ελλάδα σε όλο τον πλανήτη…

Λέει ο Ηροδοτος [7.92.1] …Καρες και Λυκιοι φορούσαν στο κεφάλι τιάρες που γύρω γύρω είχαν στεφάνι από φτερά, και κρατούσαν κοντομάχαιρα και πολεμικά δρεπάνια. Οι Καρες και οι Λύκιοι, που η καταγωγή τους κρατούσε από την Κρήτη…


Εξαλου υπαρχει αναφορά για κάποιον Μελαγκόμα από την Καρία της Μικράς Ασίας που ήταν πυγμάχος και έλαβε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες! Άρα (οι Καρες )για να λάβει μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες θεωρόταν Έλλην.
Φτερά των Ινδιάνων Είναι μέρος Αρχαίας Ελληνικής Ενδυμασίας;

Οι Καρες ειχαν ειχαν σαρωσει τη Μεσόγειο και εφθασαν στην Αμερική.Τα ρούχα και τα φτερά που ειχαν στο κεφάλι τους, τα αντέγραψαν οι ινδιάνοι. Οι πολιτισμοί των Cuzco, Περού, του Γιουκατάν, στο Μεξικό, San Agustin, στην Κολομβία, η παρουσία των Καρων είναι εντυπωσιακή.

Μεταξύ των αυτοχθόνων πληθυσμών της Ονδούρας στο κέντρο και στα νότια της,σε μια τεράστια γεωγραφική περιοχή ζουν οι φυλές του caricos, carihos, caripunos, carayas, Carus, κάρυ, Karai, caribos, CarIos, carannas, caribocas, Cariocas, caratoperas, carabuscos, cauros, caricoris, cararaporis, carararis, κλπ όλες αυτές οι φυλές προερχονται από τους Καρες .

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (90-21 π.Χ.), γράφει το 50 π.Χ., ότι οι Καρχηδόνιοι ακολούθησε τα ίχνη από τους Καρες και φθασανε στις δυτικές θάλασσες.


Πηγή


Πέμπτη 9 Ιουνίου 2016

Τί σημαίνει το Α μπε μπα μπλομ του κίθε μπλομ;

Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη!
Μεταξύ πολλών παραδειγμάτων ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα:

Μικροί (οι .ομήλικοι εξ ημών.) είχαμε παίξει το γνωστό παιδικό παιχνίδι.

Δύο ομάδες αντιπαρατιθέμενες, εναλλάξ να εφορμούν η μία της άλλης ψελλίζοντας ακαταλαβίστικα λόγια, που όλοι νομίζαμε αποκυήματα παιδικής φαντασίας και κουταμάρας (μετέπειτα πήρε την μορφή: «έλα να τα βγάλουμε»)
«Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν, ά μπε μπα μπλόν του κείθε μπλόν, μπλήν-μπλόν.»
Τι σημαίνουν αυτά? Μα , τι άλλο, ακαταλαβίστικες παιδικές κουταμάρες, θα ειπεί κάποιος.
Όμως δεν είναι έτσι.

Ατυχώς, η Ελληνική, εδέχθη πλείστες όσες προσβολές από εξελληνισμένους βαρβάρους, Σλάβους, Τουρκόφωνους, Λατίνους κ.ά.., που δεν κατανοούσαν την ελληνική -ούτε κάν είχαν την φωνητική ανατομία που θα τους επέτρεπε σωστές εκφωνήσεις φωνηέντων – εμιμούντο τις φράσεις, παραφράζοντάς τις συχνότατα, και έτσι διεστραμμένα και παραμορφωμένα, έφθασαν μέχρι των ημερών μας, ώστε πλέον να μη αναγνωρίζονται.

Κατ’΄αυτόν τον τρόπο, εισήχθησαν εις την Ελληνική, όροι, λέξεις και φράσεις, ως μέσα από παραμορφωτικό κάτοπτρο είδωλα, καθιστάμενα αγνώριστα στον απλό κόσμο.
Ας επανέλθουμε στο πιο πάνω.

Η όλη στιχομυθία, προήρχετο από παιδικό παιχνίδι που έπαιζαν οι Αθηναίοι Παίδες (και ου μόνον.), και ταυτόχρονα εγυμνάζοντο στα μετέπειτα αληθινά πολεμικά παιχνίδια.

Πράγμα απολύτως φυσικό, αφού πάντοτε ο Αθηναίος Πολίτης ετύγχανε και Οπλίτης! (βλέπετε παίζοντας και με τα γράμματα, προκύπτον συνδεόμενες έννοιες.Πολίτης – Οπλίτης)
Τι έλεγαν λοιπόν οι αντιπαρατιθέμενες παιδικές ομάδες, που τόσον παραφράσθηκε από τους μεταγενέστερους??

Ιδού η απόδοση:
«Απεμπολών, του κείθεν εμβολών !!!…» (επαλαμβανόμενα με ρυθμό, εναλλάξ από την δείθεν επιτιθέμενη ομάδα)
Τι σήμαιναν ταύτα? Μα..απλά ελληνικά είναι! « Σε απεμπολώ, σε απωθώ, σε σπρώχνω, πέραν (εκείθεν) εμβολών σε (βλ. έμβολο) με το δόρυ μου, με το ακόντιό μου!!!

Τα θαύματα που έσωσαν τους Δελφούς από τις λεηλασίες


Τον Αύγουστο του 480 π.Χ., μετά τις Θερμοπύλες, ο στρατός του Ξέρξη ξεχύνεται στην Λοκρίδα, τη Φωκίδα και τη Βοιωτία, χωρίς να συναντήσει πουθενά αντίσταση. Οι Θηβαίοι και οι περισσότεροι από τους άλλους Βοιωτούς “μηδίζουν”, υποτάσσονται στους Πέρσες. Προορισμός των Περσών είναι η Αθήνα, την οποία – άδεια σχεδόν από κατοίκους – θα καταλάβουν τον Σεπτέμβριο.
Σε αυτή την πορεία προς την Αττική, ένα τμήμα του περσικού στρατού θρυλείται πως αποσπάστηκε από το κύριο στράτευμα και κατευθύνθηκε προς τους Δελφούς, με σκοπό να λαφυραγωγήσει το φημισμένο σε Ελλάδα και Ανατολή για τα πλούσια αναθήματά του ιερό.

Δεν πρέπει να δοθεί μεγάλη πίστη στην όλη ιστορία. Είναι μάλλον βέβαιο πως οι Πέρσες, αν δεν κατέλαβαν τους Δελφούς, τουλάχιστον εξασφάλισαν τον έλεγχο της περιοχής. Αλλά αποκλείεται να δόθηκε από τον Ξέρξη εντολή (ή έστω να επέτρεψε) να λεηλατηθεί το ιερό, διότι έτσι θα φούντωνε ακόμη περισσότερο η ελληνική αντίσταση, δεδομένης της πανελλήνιας αίγλης του μαντείου. Δεν υπάρχουν, εξάλλου, αρχαιολογικές ενδείξεις για λεηλασίες και καταστροφές στο ιερό κατά την περίοδο εκείνη. Η αφήγηση του Ηροδότου στηρίζεται πιθανώτατα σε ελάχιστα αξιόπιστες προφορικές μαρτυρίες των ίδιων των κατοίκων των Δελφών. Η αρχική ηττοπάθεια του μαντείου (είχε δώσει π.χ. χρησμό στους Αθηναίους που με λίγα λόγια τους έλεγε πως κάθε αντίσταση είναι μάταιη) ενόχλησε τους Έλληνες, που, αν μη τι άλλο, περίμεναν στήριξη από το μαντείο στον αγώνα τους κατά των Περσών. Δεν έχει νόημα να συζητήσουμε εδώ το αν οι Δελφοί μήδισαν, δωροδοκήθηκαν από τους Πέρσες ή απλώς τήρησαν στάση ουδετερότητας. Μετά την τελική νίκη των Ελλήνων, πάντως, είναι λογικό να ήθελαν και οι Δελφοί να προβάλλουν την εικόνα της ενεργητικής αντίστασης (κατοίκων, αλλά και θεών και ηρώων της περιοχής) εναντίον των εισβολέων.

35 …[Το εν λόγω τμήμα του περσικού στρατού] ξεκίνησε με οδηγούς κατευθυνόμενο προς το ιερό των Δελφών, έχοντας τον Παρνασσό στα δεξιά του. Αυτοί κατέστρεψαν όλες τις περιοχές της Φωκίδος από τις οποίες πέρασαν. Έκαψαν τις πολιτείες Πανοπέα, Δαύλια και Αιολίδα. Χωρίστηκαν από τον υπόλοιπο στρατό και ακολούθησαν αυτήν την διαδρομή για να συλήσουν το ιερό των Δελφών και να προσφέρουν τους θησαυρούς στον βασιλιά Ξέρξη. Καθώς έχω πληροφορηθεί, ο Ξέρξης γνώριζε όλα τα αξιόλογα αναθήματα που βρίσκονταν στο ιερό – τα γνώριζε καλύτερα από όσα είχε αφήσει στα παλάτια του, γιατί πολλοί του μιλούσαν συχνά για τ’ αναθήματα του Κροίσου, του γιού του Αλυάττη (ο Κροίσος, βασιλιάς των Λυδών κατά τον 6ο π.Χ. αι., είχε προσφέρει πολύτιμα αναθήματα στους Δελφούς, στα οποία αναφέρεται ο Ηρόδοτος στο 1ο βιβλίο του έργου του. Από την στιγμή που το βασίλειό του υποτάχθηκε στους Πέρσες, ο Κροίσος παρέμεινε αιχμάλωτος στην αυλή του Πέρση βασιλιά Κύρου – προγόνου του Ξέρξη. Φαίνεται πως οι Πέρσες ήδη από τότε γνώριζαν για τον τεράστιο πλούτο που υπήρχε στους Δελφούς).


36 Μόλις το έμαθαν οι Δελφοί τρομοκρατήθηκαν και μέσα στην ταραχή τους ζήτησαν χρησμό για το πώς να προστατέψουν τον ιερό θησαυρό – να τον θάψουν κάπου ή να τον μεταφέρουν σε άλλη περιοχή. Ο θεός (ο Απόλλωνας) όμως δεν τους επέτρεψε να μετακινήσουν τ’ αναθήματα, λέγοντας πως είναι ο ίδιος ικανός να τα προφυλάξει. Όταν οι Δελφοί τ’ άκουσαν αυτά, τότε φρόντισαν τον εαυτό τους. Τις γυναίκες και τα παιδιά τους τα έστειλαν στην Αχαΐα και οι περισσότεροι ανέβηκαν στις κορυφές του Παρνασσού, μεταφέροντας τα υπάρχοντά τους στην σπηλιά Κωρύκιο. Άλλοι πήγαν στην Άμφισσα της Λοκρίδας. Όλοι οι Δελφοί έφυγαν από την πολιτεία, εκτός από εξήντα άνδρες και τον προφήτη (ο προφήτης δεν είναι αυτός που προφητεύει τα μελλούμενα, αλλά θρησκευτικός αξιωματούχος στο μαντείο των Δελφών. Είναι αυτός που μεσολαβεί ανάμεσα στον θεό και τους ανθρώπους, που μιλάει στους ανθρώπους εκ μέρους του. Ίσως ήταν αυτός που μετέφερε σε έμμετρη μορφή τους χρησμούς της Πυθίας).


37 Όταν οι βάρβαροι πλησίαζαν και διέκριναν τον ναό (εννοείται προφανώς ο ναός του Απόλλωνα), εκείνη την στιγμή ο προφήτης, που ονομαζόταν Ακήρατος, είδε μπροστά στον ναό όπλα ιερά, μεταφερόμενα από το εσωτερικό του, τα οποία είναι ανόσιο να αγγίξει άνθρωπος θνητός. Ο προφήτης έσπευσε να πληροφορήσει τους Δελφούς που είχαν μείνει, να τους πει για το θεϊκό αυτό σημάδι. Οι βάρβαροι στην βιασύνη τους έφτασαν στον ναό της Προναίας και τότε τους φανερώθηκαν ακόμα μεγαλύτερα σημάδια από το προηγούμενο. Κι αυτό ήταν θαύμα μεγάλο, ν’ αναφανούν μόνα τους όπλα πολεμικά έξω από τον ναό – αλλά και τα υπόλοιπα θεϊκά σημάδια είναι αξιοθαύμαστα. Καθώς οι βάρβαροι προχωρούσαν και βρέθηκαν στο ιερό της Προναίας Αθηνάς, τους χτύπησαν πολλοί κεραυνοί από τον ουρανό και δυο βράχοι αποσπάστηκαν από τον Παρνασσό και κυλώντας με μεγάλο κρότο επάνω τους καταπλάκωσαν πολλούς απ’ αυτούς, ενώ από τον ναό της Προναίας Αθηνάς ακούγονταν τρομερή βοή και αλαλαγμοί.

38 Με όλα αυτά τα θεϊκά σημάδια οι βάρβαροι τρομοκρατήθηκαν και όταν οι Δελφοί κατάλαβαν πως αποχωρούν, κατέβηκαν και σκότωσαν πολλούς. Όσοι από τους βαρβάρους σώθηκαν κατευθύνθηκαν γρήγορα προς την Βοιωτία, και, έλεγαν, καθώς έχω πληροφορηθεί, ότι εκτός από τα προηγούμενα είδαν και άλλα θεϊκά σημάδια : δύο πολεμιστές υπερφυσικούς στο σώμα να τους καταδιώκουν και να τους σκοτώνουν.

 39 Οι Δελφοί ισχυρίζονται ότι οι δύο αυτοί είναι εγχώριοι ήρωες, ο Φύλακος και ο Αυτόνοος, των οποίων οι ιεροί περίβολοι βρίσκονται κοντά στο ιερό. Του Φυλάκου βρίσκεται επάνω στον δρόμο, πιο ψηλά από τον ναό της Προναίας, του Αυτονόου κοντά στην Κασταλία, κάτω από τον βράχο Υάμπεια. Τους βράχους που κύλησαν από τον Παρνασσό μπορούσε κανείς να τους δει και μέχρι τις μέρες μου. Κείτονταν στον περίβολο της Προναίας Αθηνάς, όπου και σταμάτησαν αφού έπεσαν πάνω στους βαρβάρους. Έτσι, λοιπόν, έφυγαν από το ιερό οι επιδρομείς αυτοί.

Πηγή: Ηρόδοτος, Ἱστορίαι 8.35 – 39 [Μτφρ. Άγγελου Σ. Βλάχου : Ηροδότου Η ιστορία των Περσικών Πολέμων, Ωκεανίδα, Αθήνα 2005]

Τρίτη 7 Ιουνίου 2016

Ο μύθος και το μυστήριο του Μινώταυρου


Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Μίνωας ήταν ο γιος της πριγκίπισσας της Φοινίκης  Ευρώπης που είχε απαχθεί από τον Δία με τη μορφή ενός ταύρου. Ο Μίνωας είχε ως βασιλιά την άδεια να νομοθετεί από το πατέρα του Δία, τον οποίο ζητούσε τη γνώμη κάθε εννέα χρόνια.
Ο Μίνωας ήταν παντρεμένος με την Πασιφάη. Μόλις οι Κριτές αψήφησαν το δικαίωμα  του στο θρόνο, ο Μίνωας  απάντησε ότι ήταν απόφαση των θεών να είναι αυτός  βασιλιάς. Ως ένδειξη της εύνοιας των θεών, ο Ποσειδώνας του έστειλε ένα ταύρο για να θυσιάσει ο Μίνωας, αλλά ο ταύρος ήταν τόσο όμορφος που ο Μίνωας αποφάσισε να τον κρατήσει, θυσιάζοντας έναν από τους ταύρους του. Αυτό εξόργισε τον θεό της θάλασσας και έκανε την Πασιφάη να ερωτευτεί το θεϊκό ταύρο. Το αποτέλεσμα αυτής της αφύσικης σχέσης είναι μα  γεννήσει ένα παιδί, τον Μινώταυρο. Στη συνέχεια, με εντολή του βασιλιά Μίνωα, ο διάσημος αρχιτέκτονας και εφευρέτης Δαίδαλος κατασκεύασε ένα λαβύρινθο στον οποίο ο Μίνωας κλείδωσε μέσα τον Μινώταυρο.

Λίγα χρόνια αργότερα, ο γιος του Μίνωα  Ανδρόγεως  είχε πάει στην Αθήνα για να ανταγωνιστεί σε αγώνες τους οποίους και κέρδισε , αλλά ο βασιλιάς της Αθήνας για να τον ανταμείψει του έθεσε ως όρο  να σκοτώσει έναν ταύρο στο Μαραθώνα. Αλλά ο ταύρος σκότωσε τον πρίγκιπα.

Όταν έμαθε Ο Μίνωας κήρυξε τον πόλεμο στην Αθήνα. Ο Μινωικός στόλος κατέστρεψε την πόλη, και ο βασιλιάς αναγκάστηκε να ζητήσει  συνθηκολόγηση με όλους τους όρους του Μίνωα. Ο Μίνωας τότε ζήτησε από το βασιλιά της Αθήνας, επτά κορίτσια και επτά αγόρια να στέλνονται στην Κρήτη για να θυσιαστούν στο Μινώταυρο κάθε εννέα χρόνια. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον ήρωα Θησέα που στάλθηκε ως ένας από τους νέους που έπρεπε να θυσιαστεί.

Όταν ο Θησέας έφθασε στην Κρήτη, η κόρη του Μίνωα  Αριάδνη τον ερωτεύτηκε και μαζί  τον Δαίδαλο τον  βοήθησε να νικήσει και να σκοτώσει το Μινώταυρο. Αυτή είναι η μυθολογία, που δημιούργησε η ανθρώπινη φαντασία. Σε ποιο βαθμό αυτή η μυθολογία μπορεί  να αποκτήσει  επιστημονικό κύρος φαίνεται από μια παράξενη ανακάλυψη ανάμεσα στα ερείπια της Κνωσού.
Το 1979, μια αρχαιολογική αποστολή στη Κνωσού της Κρήτης, ο καθηγητής Αρχαιολογίας Peter Warren ανακάλυψε  στο παλάτι της Κνωσού μια ομάδα σπιτιών, όπου μέσα σε αυτά βρέθηκαν κάποια σπιτικά αντικείμενα, όπως ένα μεγάλο βάζο που περιείχε υπολείμματα  τροφίμων, καμένη γη και  ανθρώπινα οστά με ουλές από κοψίματα. Ερευνώντας περισσότερο στο διπλανό δωμάτιο, ο Peter Warren και η ομάδα του ανακάλυψαν 251 οστά ζώων (πρόβατα, χοίρους, σκύλους, κλπ) με 371 ανθρώπινα οστά και θραύσματα οστών, αλλά όλα αυτά ήταν τα οστά παιδιών. Όλα αυτά τα κόκαλα είχαν σημάδια από κοψίματα.


Ο Warren κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν ένα είδος κανιβαλισμού, δεδομένου ότι τα σημάδια των οστών έμοιαζαν με εκείνα που εμφανίζονται όταν κάποιος προσπαθεί να αφαιρέσετε το κρέας από αυτό. Μια μακάβρια λατρεία, με το θάνατο και την κατανάλωση παιδιών για θρησκευτικούς σκοπούς, ήρθε να δώσει την ουσία με το μύθο του Μινώταυρου. 

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τα ταυροκαθάψια, όπου οι Μινωίτες συμμετείχαν σε ταυρομαχίες για θρησκευτικούς σκοπούς στους οποίους ακροβάτες προσπαθούσαν να πηδήξουν πάνω από τους ταύρους  χωρίς να κτυπήσουν στα κέρατά τους, και το συγκρότημα του ανακτόρου της Κνωσού, με τις διασυνδεδεμένες αυλές και τα διαμερίσματα θα μπορούσε να είχε εμπνεύσει τη δημιουργική φαντασία των Ελλήνων  για το μύθο του Μινώταυρου.



Πηγή: Ancient Mysteries των Peter James and Nick Thorpe




Κυριακή 5 Ιουνίου 2016

Ανακάλυψη που σοκάρει το στιλέτο του Τουταγχαμών ήταν φτιαγμένο από εξωγήινο υλικό

Με τη βοήθεια των ακτίνων  Χ, οι επιστήμονες ανέλυσαν το υλικό του κράματος  με το οποίο είναι κατασκευασμένο το στιλέτο του Τουταγχαμών.

Το στιλέτο ανακαλύφθηκε το 1925, μετά το άνοιγμα του τάφου του Τουταγχαμών, και όπως διαπιστώθηκε  είναι από υλικό μετεωρίτη.

Το συμπέρασμα αυτό ήρθε από μια ομάδα Ιταλών επιστημόνων που έχουν μελετήσει το τεχνούργημα.

Αυτό υποστήριξε ο καθηγητής φυσικής στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Τορίνο, Francesco Porcelli, που συμμετείχε στην εξέταση του υλικού, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «La Stampa». Το 35-εκατοστών μαχαίρι που ανακαλύφθηκε στη μούμια προκάλεσε έντονη πολεμική τους επιστήμονες.
«Το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένη η λεπίδα είναι πιο πολύτιμο από το χρυσό," είπε και πρόσθεσε ότι μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει αναλύσει το υλικού αυτό.


Χρησιμοποιώντας ακτίνες Χ, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το υλικό της λεπίδας αποτελείται από 10 τοις εκατό νικέλιο και 0,6 τοις εκατό  κοβάλτιο.


"Αυτό το κράμα είναι χαρακτηριστικό μετεωρίτη σύνθεση που με τα τότε υπάρχοντα μέσα ήταν αδύνατον να δημιουργηθεί ».


Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν το 2010 ότι ένας μετεωρίτης έπεσε, δημιουργώντας έναν κρατήρα στην έρημο Camille.

Το περιστατικό ενδεχομένως συνδέεται  με το "σίδηρο που έπεσε από τον ουρανό», όπως περιγράφεται σε ένα από τα πιο διάσημα αρχαία κείμενα που βρέθηκαν σε αρχαίους παπύρους, αλλά κανένας μέχρι στιγμής δεν σκέφτηκε ότι η λεπίδα του Φαραώ θα μπορούσε να είχε γίνει από το εξωγήινο υλικό.








Ο Τουταγχαμών 1333-1323 π.Χ. κυβέρνησε και πέθανε σε ηλικία 18 ετών. Ο τάφος  του ανακαλύφθηκε το 1922 στην Κοιλάδα των Βασιλέων από τον Βρετανό επιστήμονα, Howard Carder και τον συλλέκτη αρχαιοτήτων Lord Carnarvon.


Πηγή:
La Stampa
Old.arxcheo